پیشترها نشریه ی چاپی زغال به همت دوستان در 5 شماره منتشر شد. این نشریه حاصل دور هم نشینی ها و نتایج گفتگوهای شبانه ی دوستانی بود که یکجا زندگی مشترک داشتند. حال که اعضای زغال از همدیگر دور افتاده اند بر آن شدیم که این نشریه را به صورت الکترونیکی ادامه دهیم.

(یادداشت سردبیری زغال)

1

ما همیشه سلطه‌ی ژورنالیسم را بر فراز سرمان احساس می‌کنیم. سلطه‌ای همچون نفرین پدری که فرزندان ادیپوس(پولی‌نیسس و اتئوکلس) آنرا در تمام طول عمرشان در بالای سرشان می‌دیدند. این نفرین تنها یک کاربرد داشت،‌و آنهم گوشزد کردن سرنوشت مخوف فرزندان به آنها بود. درایران تمامی ابزارهای ژورنالیسم(روزنامه، نشریات، سایتهای خبری و رسمی و ...) جزئی از یک کل بزرگتر به نام تلویزیون هستند. تلویزیون جمهوری اسلامی نفرینی است که سرکوب‌گری صاحبانش، و سرنوشت مخوف مردمان را به آنها گوشزد می‌کند. این همان نفرین پدری‌ست که با وقاحت تمام خود را به نمایش می‌گذارد. آنتیگونه تنها فرزند/دختر ادیپوس بود که از سرنوشت شوم‌اش آگاه شد و به عمد از آن تخطی کرد. اکنون که همه‌ی ما از سرنوشت شوممان در این مملکت آگاه شده‌ایم؛ تنها یک راه برایمان باقی می‌ماند و آن تخطی کردن از سرنوشتی است که دیگری برایمان رقم می‌زند.

شماره :822/پ پيوست:ندارد

مديريت محترم اداره

با سلام احتراما به استحضار مي رساند، اينجانب ب - الف - شين ، به شماره شناسنامه 1463873861 صادره از تهران، بنابر رسالتي كه بر وجدان خود احساس مي كنم و با توجه به موقعيت فعلي كه جامعه پيرامون را فرا گرفته ، خود را مسئول دانسته وبنابراين مسئوليت خطير خود را موظف مي دانم، كه جامعه پيرامون خويش را از جهل و گمراهي برهانم و چراغ حقيقت را به درب خانه هاي مردم برسانم.